bir roma atasözü vardır bilirsiniz ; YAŞA VE YAŞAT".. evet ama ne alakası var yalnızlıkla şimdi bunun. Bir düşün işin içinden çıkamazsan - ki sanmıyorum- bir kaç kelime daha yazarım . :)
kötüdür insanlarla yalnız olmak. Bu nedenle tek başına kalabalık olmayı hep sevdim.
Not: Buluşma güzelmiş, hoş geçmiş. Bir dahaki sefere belki ben de...
YORUMUNU GÖRÜNCE SEVİNDİM.SANIRIM DERSLERİNLE MEŞGULDÜN.EPEYDİR BİRBİRİMİZİ ZİYARET EDEMİYORDUK.DİLERİM OKUL İYİ GİDİYORDUR.BENİM İKİZLER DE BU YIL ÜNİVERSİTE SINAVINA GİRECEKLER.ONLAR DA ELEKTRONİK VEYA BİLGİSAYAR MÜHENDİSLİĞİ İSTİYORLAR.BAKALIM HAYIRLISI.
SEVGİYLE KAL,HEP MUTLU KAL,BAŞARILAR.
güzel bir yazı..
insan bazen gerçekten başkaları söyleyene kadar anlayamıyor kendini..
mesela arkadaşım sen aşıksın deniyor...evet ya sanırım aşığım ben....:-))diyorsun..ilginciz biz insanlar her çağda..her dönemde...
Tarif et deseler yalnızlığı şunları söylerdim;
yokluğunda varlığını istediğim, varlığında ise yokluğunu özlediğim ve bir türlü anlayamadığım bir olgu...
merhaba arkadaşım öncelikle yorumların için tsk ederim.Yalnızlık ile ilgili yazına gelince çok güzel gerçekten insanlar yalnız olduklarını hissettiklerinde mi yalnızlar yoksa hissetmediklerindemi bunula ilgili birşey yazarsan sevinirim.Hayat bazen çok şirin,çok güzel,iyi bakmak istersen herzaman iyi olan fakat kötü bakmak istersen her zaman ters giden birşey yalnız şu varki hayatı nasıl yaşıyorsan yaşa değerlerini hiçbirzaman kaybetme ve herzaman elindeki değerinin kıymetini bil şimdiden hayatta başarılar dileklerimle hoşçakal....
Yalnizlik...zor anlatmak... An olur ki kalabaliklar icinde yalniz oldugunu düsünürsün..an olur yalnizken aslinda ne kadar da kalabalik svenin var diye düsünür yalniz olmadigini hissedersin..
güzel bir kıssa.madden yalnız olabiliriz veya olmayabiliriz. ama asıl önemli olan mânen, kalben yalnız kalmamak.
ziyaretiniz beni sevindirdi.teşekkürler.gurbetle ilgili sözümü tam okuyamadığınızı yazmışsınız.yorumlara sizin için tekrar yazdım.
sevgiler...
şimdi filozofun hani gelişene gelen lafa vurduğu vole trübünlerde şok etkisi yarattı ama benim değinmek istediğim başka bir konu var...kısacık hikayede diyor ki ''Aisopos evinde çalışırken bir asil kapıyı vurmadan içeri girer''
1. Bu Aisopos abide belli ki kapıyı kilitleme gibi bir huy yok...
2. Bu nasıl bir ASİL ise Kapıyı VURMADAN içeri girmek gibi saygısız bir harekette bulunmuş
aslında bakılırsa anlatılmak istenenden önce çıkarımları irdelememiz gerekir çünkü o asil kapıyı vursaydı...o filozof hiç bunu söylemeyecekti, Dungeon hiç bunu yazmayacaktı ve biz hiç yorum yapmayacaktık... :))
filozof halt etmişşşş!...
Yalnızlığı uçurumun kenarında durmaya benzetirim ha düştüm ha düşeceyim..
Vedalaşmalar vardır sevinçle gidilir otogara kikirikiKİRİ ama eve geldiğinde veya dönüşte öyle bir hüzün sarar ki insanı anlatamam ben bunu defalarca yaşadım akşam eve geldiğinde kapıyı anahtarla açmaktan lanet bişey yoktur bence...
Ben yalnızlığı hiçmi hiç sevmiyorum...
SEVGİYLE KAL "DUNGEON"
yanlızlığımıza öyle alışıyoruz ki yada kabulleniyoruz ki ta ki biri gelip bize içinde bulunduğumuz durumu dile getirene kadar farkına bile varmıyoruz kimi zaman....
ya da üstünü örtmeye çalışıyoruz da biri gelip açıyor....:))
Esop kitaplarına adamış kendini onlarla mutlu adı üstünde filozof benimle mutlu olsa şaşardım.:))
Neyse işi cıvıtmayalım gelen kişi kapıyı çalmadan girmiş ve ona sitemle sen içeri girdiğin andan itibaren ne kadar yanlız olduğumu anladım derken ahala yanlız olduğunu ima ediyor.
Allah kimseyi yanlız bırakmasın.
işte böyle yalnız oturuyordum akşam akşam.. annem ve ablam geldi sonra, şaşkın gibi oldum. meğer ne kadar yalnızmışım onlar yokken, kimse yokken farkında bile değilmişim. hep kalmayacaklar gerçi ama hatırlatmaları bile yetti bana.. ani oldu, güzel oldu.. aslında bu durum çok da sık olmaya başladı, hemen hemen her yerde..
kafamı daha sık kaldırmalıyım "yukarıya" demek ki.. ben bunu anladım..
.....:o)
"hoşgeldiniz"
Okuduğumda aklıma ilk gelen Schrödinger'in kedisi oldu. Kutuyu açıp bakmadan önce kedinin yaşayıp yaşamadığı konusunda bi fikrimiz yok ama acaba kedi ölüp ölmediğini kendisi biliyomuydu ne dersin? Belki kutu açılana kadar o da bilmiyordu. Aisopos da kedi misali yalnızlığınının farkında değil, kitapları ile o denli içli dışlı olmuş. Keşke biz de olabilsek.
